Ervaringen

Persoonlijke verhaal
Terugblik op een kloosterweekend met het thema:
‘De invloed van familiesystemen op prestaties en relaties’

Verwachtingsvol heb ik mezelf opgegeven voor het kloosterweekend. Op dat moment ben ik toe aan een bezinning op mijn eigen plek binnen ons gezin en het moeizame contact dat ik heb met mijn zus. Ik ben blij met mijn familie, maar ‘mijn altijd op zoek zijn naar harmonie’ breekt mij wat op. Is het eerlijk om niet uit te spreken wat ik werkelijk voel en dat het mij pijn doet hoe mijn zus met mijn moeder om gaat en dat ik niet weet waar ik aan toe ben als bijna iedere afspraak wordt afgezegd. Steeds weer kies ik ervoor om de boel te sussen en zoek ik de harmonie. Wat doe ik met mijn boosheid? Moet ik met haar de confrontatie aan gaan? En wat als het dan ‘kapot’ gaat? Allemaal vragen die ik mee neem naar het weekend…

De training was verrijkend, confronterend en ontdekkend. Meest verrassend was dat overleden gezinsleden een plek kregen in mijn familieopstelling en voor mij symbool bleken te staan (dat bleek later) voor de pijn die ik (on)bewust van mijn moeder overneem en op mijn schouders draag. In het contact met mijn zus heb ik vaak vanuit die pijn (van mijn moeder en haar gekwetstheid) gereageerd. In mijn boosheid zat veel pijn van de ander en ook van mezelf.

De familieopstelling heeft mij op dat moment, en zeker de tijd daarna, behoorlijk aan het denken gezet. In feite wist ik wel hoe het zat, maar ik ben nu letterlijk op mijn plaats gezet en ben de confrontatie aan gegaan met de gevoelens van mezelf en de andere gezinsleden.

Ook verrassend om te merken dat gezinsleden die zijn opgesteld heel anders reageerden dan ik had verwacht. Zo bleek de pijn van mijn moeder heel ergens anders te zitten dan ik dacht. De rust van het klooster, het stil worden voor God, de bezinning, het samen bidden heeft meer ruimte gegeven voor de liefde. Ook ben ik mezelf er opnieuw van bewust geworden dat ik het uit handen mag geven. Ik neem het teveel op mijn eigen schouders. In een afsluitende oefening heb ik het letterlijk losgelaten en over gegeven. Waar ik de controle uit handen geef, krijgt Hij ruimte en kan de liefde stromen.
Na het weekend was ik er meest verwonderd over dat Hij het over heeft genomen en dat ik het meer over laat.

Vanuit die rust heb ik stappen durven en mogen zetten en is er meer toenadering gekomen.
Ik wil afsluiten met een aantal regels uit een gebed dat in onze reader stond en waarin wordt verwoord wat ik voel:

“Ik leid, Ik verander,
maar niet wanneer je het zelf probeert.
Blijf in Mijn kracht en Mijn liefde
En wees vrij!”

OVER

CHDM is een christelijke organisatie voor coaching, training en pastoraat, gevestigd in de plaatsen Ede, Houten, Woerden en Amersfoort.

De aanpak van CHDM kenmerkt zich als persoonlijk en praktijkgericht. ‘Een frisse kijk op jezelf zet jou in beweging en laat je krachtig kiezen’ is ons ‘mission statement’.